Station: [21] Het boudoir van de prinses
U bevindt zich in het boudoir van de prinses.
Een boudoir is een elegante, niet-openbare kamer. Oorspronkelijk was deze ruimte voorbehouden aan dames. Hier trok men zich terug voor de ochtendtoilette, voor een middagdutje of voor privégesprekken. Deze kamervorm raakte ingeburgerd in de rococoperiode. Ook in de 19e eeuw werden dergelijke kamers nog op deze manier ingericht.
De hoofdruimte wordt afgescheiden door een gordijn van geel-paarse zijde. De ruimte is ingericht met een chaise longue en een halfronde bank. Juist dit ongebruikelijke kleurenschema maakt de ruimte zo bijzonder. Het boudoir van prinses Josephine behoort daarom tot de belangrijkste en meest verfijnde ruimtecreaties van architect Stüler in kasteel Hohenzollern.
Bij deze kamer hoort ook het verhaal van de bewoonster. De buste van August Wittig uit 1857 toont Josephine op 44-jarige leeftijd.
Josephine werd in 1813 in Mannheim geboren. Ze was een prinses van Baden. Haar moeder, Stéphanie Louise de Beauharnais, was een adoptiedochter van Napoleon. Dat was doorslaggevend voor het gearrangeerde huwelijk van Josephine met erfprins Karl Anton van Hohenzollern-Sigmaringen. Ook Karl Anton was via zijn moeder van Franse afkomst.
In beschrijvingen uit die tijd wordt Josephine afgeschilderd als een zeer mooie en aantrekkelijke vrouw. Haar huwelijk wordt als gelukkig omschreven. Tegelijkertijd stond ze bekend als een zorgzame moeder. Ze beschouwde de opvoeding van haar kinderen als haar levenswerk.
Op vreemden maakte Josephine aanvankelijk vaak een verlegen en terughoudende indruk. De reden hiervoor was een ooraandoening die ze al sinds haar kindertijd had. Dit leidde uiteindelijk tot volledige doofheid. Daarom communiceerde ze vaak via briefjes. Deze briefjes worden tot op de dag van vandaag bewaard in het staatsarchief in Sigmaringen. Misschien komt deze stille uitwisseling ons vandaag de dag ongebruikelijk voor. Tegelijkertijd maakt het Josephine heel tastbaar.
Ook in haar vrije tijd was ze actief. Ze maakte tincturen tegen puistjes en huiduitslag.
Josephine was zeer religieus. Ze was protestants, terwijl de overige Hohenzollerse gebieden katholiek waren. Ook na haar huwelijk met de katholieke prins Karl Anton bleef ze aanvankelijk bij haar geloofsovertuiging. Later stapte ze echter over naar het katholicisme.