Station: [24] De woon- en slaapkamer van de vorst


U bevindt zich nu in het appartement van de vorst van Hohenzollern.

Dit appartement bestond in feite uit slechts twee kamers. Daarmee was het het kleinste van de vier vorstelijke appartementen. De twee kamers waren bedoeld als woon- en slaapkamer. Ze zijn met elkaar verbonden door een kamerhoge scheidingswand met een smalle doorgang.

Net als in de vorige slaapkamers stond hier ook geen bed. Achter twee van de drie deuren bevinden zich tot op de dag van vandaag een toilet en een kleine wasruimte. De derde deur verbindt de slaapkamer van de vorst rechtstreeks met de wachttoren.

De rood geschilderde muren zijn versierd met sjabloonbeschilderingen en de initialen CA. Deze verwijzen naar vorst Karl Anton von Hohenzollern-Sigmaringen. Hij was mede-bouwer van de burcht Hohenzollern en de eerste bewoner van dit vorstelijke appartement. Zijn buste, gemaakt door August Wittig, ziet u op de ladekast rechts in de slaapkamer.

Ook zijn oudste zoon en opvolger, prins Leopold, maakte vaak gebruik van deze kamers. Zijn buste staat links op het bureau. Vader en zoon trokken zich hier terug om in alle rust te kunnen werken. Dat verklaart ook precies de inrichting. De woonkamer was uitgerust met diverse schrijfmeubels, kasten en speciale opbergplaatsen voor documenten. Daardoor leek het minder op een klassieke woonkamer en meer op een werkkamer.

Van hieruit reikt de blik ver voorbij het persoonlijke gebruik. Het vorstenhuis slaagde er in de tweede helft van de 19e eeuw in de Roemeense koninklijke troon te veroveren. Eerst besteeg de broer, later de zoon van prins Leopold de troon.

Prins Leopold zelf was bestemd als kandidaat voor de Spaanse troon. Maar zover kwam het niet. Hij werd uiteindelijk het slachtoffer van de machtspolitiek van Bismarck, die uitmondde in de oorlog tussen Pruisen-Duitsland en Frankrijk.

Ook de oorspronkelijke inrichting van de muren had een duidelijke functie. Hier hingen ooit portretten en reliëfs van politiek belangrijke familieleden. Ze moesten de dynastieke banden en het Europese belang van de prinselijke tak van het Huis Hohenzollern zichtbaar maken. Tegenwoordig bevinden deze werken zich in kasteel Sigmaringen.

Zo maakt dit kleine appartement op het eerste gezicht bijna een bescheiden indruk. Maar juist in zijn krapte vertelt het over werk, terugtrekking en de verreikende ambities van een Europese vorstenfamilie.