Station: [27] Katholieke Sint-Michielskapel
De Sint-Michielskapel behoort tot de oudste bewaard gebleven delen van het kasteel. Als u hier rondkijkt, bevindt u zich in het schip en het koor van een kapel die in 1461 werd ingewijd. Deze delen zijn overblijfselen van het tweede middeleeuwse complex. Later werden ze geïntegreerd in het huidige neogotische gebouw.
Uw blik wordt meteen naar boven en opzij getrokken. De hoge ramen met loodglas van de laatgotische kerk zijn ouder dan deze ruimte. Ze dateren al uit de late 13e eeuw. Oorspronkelijk bevonden ze zich in de kloosterkerk in Stetten bij Hechingen. Deze kerk diende als eerste begraafplaats van het huis Hohenzollern. Pas in de 19e eeuw kwamen de ramen naar het kasteel Hohenzollern.
De glas-in-loodramen behoren tot de belangrijkste voorbeelden van gotische glaskunst in Zuidwest-Duitsland. Let vooral op het raam links voor het koor. Daar schuilt een klein bijzonderheidje. Rechtsonder ziet u de oudst bekende afbeelding van het wapen van de Hohenzollern. Een klein detail dus, maar wel een met een bijzondere betekenis.
Ook de zijwanden van het koor vertellen over de lange geschiedenis van deze plek. Daar zijn drie zandstenen reliëfs ingebouwd. Ze werden in 1823 tijdens renovatiewerkzaamheden in het bouwafval gevonden. Te zien zijn de aartsengel Michaël als drakendoder, de aanbidding van de koningen en de apostel Petrus en de evangelist Johannes. Kunsthistorisch gezien zijn deze reliëfs bijzonder belangrijk. Hun stijl behoort tot de laatromaanse periode van de 12e eeuw. Waarschijnlijk zijn ze afkomstig uit de kapel van het eerste kasteelcomplex. Zo komt u hier in een kleine ruimte meteen meerdere tijdslagen tegen.
De voorhal is daarentegen jonger. Het is een nieuwbouw uit de 19e eeuw. Daar staat een laatgotisch beeldhouwwerk van lindenhout. Het toont de heilige Joris in gevecht met de draak. Het beeld is afkomstig uit het graafschap Rhäzüns in Zwitserland, dat via huwelijken verbonden was met het Huis Hohenzollern. Ook hier bestaat de geschiedenis dus niet alleen uit stenen, maar ook uit relaties en herinneringen.
Als u zich nu naar de ingang wendt, ziet u rechts een gedenkplaat met de namen van de mannen die de belegering van het kasteel in 1423 hebben overleefd. Daarnaast herdenkt een marmeren gedenkplaat de vroeg overleden koningin Stephanie van Portugal uit het huis Hohenzollern-Sigmaringen, evenals haar broer Anton, die dodelijk gewond raakte in de Slag bij Königgrätz.
Deze kapel herbergt vele lagen uit het verleden. Juist daarin schuilt haar stille, indrukwekkende kracht.