Station: [22] De woonkamer van de prinses

U bevindt zich in de woonkamer van de prinses in de Markgraaftoren.

Al op het eerste gezicht oogt deze ruimte ongebruikelijk. De vrij donkere kleurstelling doet bijna denken aan een privékapel. Deze indruk wordt voortgezet in de inrichting. Zelfs de bank tegen de muur heeft de vorm van een kerkbank.

Deze bijzondere inrichting houdt waarschijnlijk verband met een zwaar verlies. In 1866, slechts een jaar voor de voltooiing van het kasteel, sneuvelde prins Anton von Hohenzollern in de Slag bij Königgrätz. Hij was een zoon van het prinselijk paar en werd slechts 25 jaar oud. Vooral vorstin Josephine rouwde intens om de jonge prins. Deze rouw komt duidelijk tot uiting in het sacrale karakter van deze woonkamer.

Als u uw blik op de ramen richt, ontdekt u in de kozijnen afbeeldingen van vrouwelijke deugden. Ze vormen een voortzetting van een motief dat al in de ontvangstkamer van de koningin te zien is. Zo ontstaat er een verband tussen de ruimtes, ook al heeft deze kamer een geheel eigen, stillere sfeer.

Ook het plafond is het waard om goed te bekijken. Balken verdelen het in tien trapeziumvormige velden. In elk van deze velden ziet u op een blauwe achtergrond de bezittingen van het huis Hohenzollern-Sigmaringen. Ze zijn telkens afgebeeld met naam en wapen.

Zo verbindt deze ruimte op een bijzondere manier het privéleven met de representatie. Ze toont rouw en herinnering, maar ook de verbondenheid met het huis Hohenzollern-Sigmaringen. Juist daardoor oogt de woonkamer van de prinses tegelijkertijd rustig, persoonlijk en indrukwekkend.